🇮🇸 Blog 72 - We hebben de ‘Diamond Circle’ gereden

De laatste camping bevond zich vlakbij de Diamond Circle, in Ásbergi. De Diamond Circle is een route van ongeveer 260 kilometer waarin verschillende hotspots te zien zijn. De klif van Ásbergi is één van die hoogtepunten, maar doordat wij hier een aantal dagen zijn verbleven en volop hebben genoten van het aangezicht van deze goudkleurige ‘stenen muur’, voelden we niet de behoefte om op de klif te lopen. We gingen dan ook door naar de volgende stop op de route.

Dettifoss

De volgende trekpleister was de Dettifoss-waterval. Deze staat erom bekend dat het de krachtigste is van heel Europa! De waterval is zo’n 44 meter hoog en wel 100 meter breed. We reden er op ons gemakje heen en wederom kwamen we helemaal niemand tegen, het voelde hier soms echt alsof we alleen op de wereld waren. Het laatste stukje naar de waterval veranderde het landschap. Wij reden er via de oostkant naartoe over een mooie onverharde kronkelweg, vol met gaten, hobbels en grind. Je hoort het wel vaker, maar het had wat weg van het zogeheten ‘maanlandschap’, die van de foto’s dan. Geen idee natuurlijk hoe het er daar ‘echt’ uitziet!

Eenmaal bij de parkeerplaats van de waterval was het er afgeladen vol! Hoe dan? Juist doordat we al een hele tijd niemand waren tegengekomen, hadden we geen idee dat het hier zo toeristisch was. Gelukkig vonden we vrij snel een plekje om te parkeren en liepen we richting de entree. Het verbaasde ons dat het gratis was! Dat maakte het overigens wel extra leuk.

Na een kleine twee kilometer lopen, waren er twee uitkijkpunten vanwaar je de grote waterval kon bekijken. De route had niets uitdagend, maar hier en daar moest je wel lekker stappen (of springen) over grote stenen om zo het stromende water te ontwijken. Leuk en speels! Het uitzicht op die waterval was echt heel bijzonder: wat een bak met water viel daar naar beneden zeg.

Aangezien we deze ochtend nog begonnen met een verloren drone en we hierdoor later vertrokken dan oorspronkelijk gehoopt, zochten we na het bezoek van deze highlight al een camping op.

Husavik, het walvissenstadje

We vonden een leuke camping vlakbij het plaatsje Husavik, wat ook wel bekend staat als het walvissenplaatsje. Dit is één van de grotere plaatsen van het noorden. Aangezien we nog niet helemaal onze draai hadden gevonden qua boodschappen, hadden we goede hoop op deze plek.

De volgende morgen doken we het stadje in. Het ene na het andere aanbod kwam voorbij om een walvistoer te doen. Er werd ons verteld dat ze deze dagen veel waren gespot, maar toch sloegen wij deze toer over. Er waren een paar leuke winkeltjes, waar we vooral keken en niets kochten. En natuurlijk brachten we een bezoek aan de supermarkt. Tja, wat zal ik daar eens over schrijven. Deze paste vooralsnog in het straatje van de eerdere supermarkten. Al hadden ze wel een dik pluspunt: ze verkochten zuurdesembrood! Helemaal gelukkig! Jeeeej, happy Jessieeee!

We hebben dan ook gelijk wat broden meegenomen en een voorraadje ingeslagen. Dat is dan wel weer heel handig aan onze kapotte koelkast waardoor we alleen een groot vriesvak tot onze beschikking hadden. Ik wist wel dat het ergens goed voor zou zijn, haha.

Al had het probleem van het niet hebben van een koelkast zich inmiddels sowieso redelijk opgelost. De buitentemperatuur was namelijk dusdanig dat we eten wat gekoeld moest worden, gewoon buiten konden bewaren.

Camping aan zee

We hadden weer een leuke camping aan zee. Waar we tot nu toe continu zo goed als alleen op de camping waren, was deze afgeladen vol. Gek genoeg genoot ik van wat meer leven om me heen. Zo stond er een leuk Duits stel naast ons en we raakten aan de praat. Het was inmiddels donker en best fris, maar we waren allemaal nog buiten aangezien het een heldere nacht was waardoor er weer kans was om Noorderlicht te spotten. Na een poosje zagen we opeens een heel klein streepje groen ontstaan. Dat streepje werd feller en feller en niet snel daarna hadden we een groen en roze hemel. Je zag de lucht met het blote oog gewoon continu veranderen, als een soort golf. Het was wederom weer zo magisch, helemaal met de energie van al die mensen om ons heen die er ook zo van genoten!

Windkracht 8

De weersvoorspelling had zich voor de komende dagen weer in raptempo aangepast. Zo was het windkracht 4 en zouden we de dag daarop eindigen met windkracht 8. Pfoeee, we voelden de bui al hangen. Uitdagend. De campingeigenaar kwam naar ons toe en zei al grinnikend: “Oehhh, camping in Iceland in a rooftent in oktober is not a good idea!”. Gelukkig kwam hij direct met een oplossing. We mochten met onze auto naast zijn loods staan en als het echt niet te doen was, mochten we zelfs naar binnen rijden om te kamperen. Zo tussen al zijn tractoren! Hij zou de deur van zijn loods die nacht open laten staan voor het geval dat, hoe lief! We maakten gretig gebruik van het aanbod en installeerden ons naast de loods. Hoewel we die avond zelfs nog even buiten konden zitten, nam de wind die nacht al behoorlijk toe.

Halverwege die ochtend voelden we de noodzaak om de tent in te klappen. Ook zagen we het niet zo zitten om een heel stuk te rijden, aangezien we best wat wind vingen. Ons idee? De winderige tijd ‘uitzitten’ in een spa en weer helemaal warm worden. Door de kou konden onze stramme spieren wel wat extra liefde gebruiken.

Spa Geosea

We verplaatsten onze auto naar een camping zo dicht mogelijk bij de spa, midden in het stadje Husavik. Zo hoefden we dit niet meer te doen zodra we helemaal ontspannen die avond in het donker zouden terugkomen. We vonden een plekje naast een grote camper, waardoor we nog een tikkeltje uit de wind stonden. We lieten hier onze auto achter en liepen een klein half uurtje naar de spa. Of eigenlijk werden we er zo heen geblazen.

Eenmaal bij binnenkomst merkten we dat het hier iets anders werkte dan dat we tot nu toe gewend waren in een spa. Ook al was het de bedoeling dat je badkleding droeg in de baden, moest je voor de hygiëne wel eerst even naakt douchen in een gemeenschappelijke ruimte en je goed wassen met hun natuurlijke producten. Mannen en vrouwen waren wel gescheiden. Omdat dit onverwacht was, was het even uit de comfortzone maar uiteraard ook helemaal prima. Ergens wel een fijn idee dat iedereen deze routine moest ondergaan voordat ze het schone bronwater instapten.

Heel inspirerend om te horen hoe zijn dit hadden aangepakt en fijn om dezelfde positieve, maar ook pijnpunten te kunnen delen. Herkenning.

Er waren drie baden in totaal, met elk hun eigen temperatuur. Hoewel er in de spa nog behoorlijk wat wind stond, vonden we een plekje in de luwte. Hier zaten we goed, zelfs met een zacht schijnend zonnetje! We waren helemaal blij met onze keuze om hier de dag en avond door te brengen. Al snel raakten we aan de praat met een stel dat we eerder hadden gezien op de camping in Husavik. Het was een jong koppel uit Nieuw Zeeland die net alles en iedereen hadden ‘achter gelaten’ en waren verhuisd naar Canada. Heel inspirerend om te horen hoe zij dit hadden aangepakt en fijn om dezelfde positieve, maar ook pijnpunten te kunnen delen. Herkenning.

Na twee uur kletsen gingen we weer ieder een eigen kant op. Zij trokken verder naar een volgende plek en wij gingen eruit om iets te snacken. Er was niet heel veel keuze, maar de keuze die we maakten, bleek een knaller! Het was een kaneelbroodje en die was me daar toch lekker en daarbij ook nog mega groot. We hebben er de hele avond op geteerd!

Als afsluiter gingen we weer lekker het warme bad in. De wind nam nog niets af, dus we besloten gewoon te dobberen totdat de tent zou sluiten om 22.00 uur. De eerste sterren verschenen aan de hemel en het bleek zo helder dat we gewoon voor de derde keer werden getrakteerd op Noorderlicht! Dit was een unieke ervaring vanuit het thermale bad. Geluksmoment!

Helaas was het op een gegeven moment wel echt tijd om eruit te gaan. Rimpelig en voldaan. Het was verrassend lekker om na deze dag een stuk te lopen en letterlijk uit te waaien. Buiten lekker fris, wij super rozig. Eenmaal op de camping aangekomen zagen we dat het een behoorlijk stuk drukker was geworden dan eerder die dag en dat iedereen met z’n neus in de wind stond. Haha, behalve wij, wij waren de enigen die de auto anders hadden staan. Zelfs die grote camper naast ons was gedraaid! Met de zijwind die we nu vingen, was het sowieso geen optie om ‘ons kamp’ op te zetten. Zodoende verplaatsten wij ook onze auto en zochten weer behaagelijk het plekje naast hem op, al hielp het allemaal niet heel veel.

De wind was alsnog te sterk om de tent uit te draaien. We maakten het gezellig in onze achterbak met lampjes, kussens en kleedjes en keken daar een ‘Ik vertrek’. Na deze aflvering, inmiddels al middernacht, had de windkracht nog niet afgenomen. Dan nog maar een aflevering van ‘Het roer om’. Haha wij blijven dit heerlijke programma’s vinden!

Zo zaten we behoorlijk cosy tegen elkaar aangeplakt, samen lekker te nachtbraken. Halverwege de nacht leek de wind toch wat rustiger te worden. We hadden het niet meer verwacht, maar we konden onze tent uitdraaien en zo toch nog wat slapen. En slapen? Dat deden we! Al een tijd niet meer zo lekker, dit móest gewoon de uitwerking van de spa zijn. Want ondanks dat er niet meer zoveel wind stond als eerder die nacht, was de tent nog wel behoorlijk aan het klapperen. Dit uitje sloegen we op voor een eventuele volgende keer als we weer een escape nodig hebben. We konden er weer helemaal tegen, kom maar op met de volgende storm!

(Shhhh, becarefull what you wish for!)

Skútustaðagígar

Deze dag wilden we een rondje om de Myvatn rijden, een groot meer in het noorden van IJsland wat bij de Diamond Circle hoort. Aan het meer heb je de hotspot Skútustaðagígar, wat simpel gezegd neerkomt op een aantal vulkaankraters bij elkaar.

De kraters zijn overigens niet meer actief, maar toch zag het er wel imponerend uit. We begonnen met een bakkie zelfgezette koffie op het parkeerterrein. Op het bord bij de ingang konden we zien dat je verschillende uitgestippelde routes kon lopen over het terrein. We hadden de tijd, dus we kozen ervoor de ‘grootste’ ronde te lopen van 2,5 kilometer. Het zonnetje scheen, de wind was gaan liggen en we werden vergezeld door allemaal schaapjes onderweg.

Vervolg route Mývatn

Na deze wandeling reden we door langs het meer. Langzaam veranderde de omgeving in een soort elfenlandschap. Zo lagen er allemaal kleine, mossige eilandjes in het water. Struiken en lavastenen wisselden elkaar af met overal de warme tinten van de herfst om ons heen. We bestempelden dit als een fijne plek om te lunchen. We hadden die ochtend voor vertrek uit Husavik nog een extra vers zuurdesembrood gekocht en maakten er avocadotoast van met een lekker eitje erop. En dat op een parkeerplaats midden in dit mooie natuurgebied! Rijkdom!

Hierna reden we door naar ‘Kalfastrond’, wat ook een plek is aan de Mývatn. Al zijn wij in één dag rond het meer gereden, zou je hier prima langer kunnen vertoeven. Het barst er van de mooie wandelingen, er zijn natuurlijke baden en als echte vogelaar kun je ook je lol op. Zoals heel IJsland, is het hier heel veelzijdig. Kalfastrond zelf bestaat uit allemaal rotsblokken, wat is opgebouwd uit lava, die als leuke torentjes uit het water steken.

Het lukte mij niet om de tocht door de Mývatn goed over te brengen op de foto, maar Mark heeft er een paar aardige dronebeelden van geschoten. Uiteraard zijn die beelden later te zien in zijn vlogs!

Na het bezoek aan Mývatn stond de volgende grote waterval van de ‘Diamond Circle’ op onze planning. IJsland staat bekend om zijn watervallen en we hoorden eerder al iemand zeggen dat hij geen waterval meer kon zien. Ik ben benieuwd of wij dat gevoel aan het einde van onze reis met hem kunnen delen. Vooralsnog vinden wij dat deze oerkracht van de natuur een heel bijzonder gevoel geeft. Ik kan er met gemak een poosje bij gaan zitten of staan en er volledig in wegdromen.

Goðafoss waterval

De bedoeling was een kort bezoekje. Mislukt. Deze waterval was groot en je kon er vanaf verschillende uitkijkpunten naar kijken. Natuurlijk gingen we ze allemaal af! Wat een ongekende kracht, zo mooi! Daarbij konden we ook nog eens heel dichtbij komen ook. Op internet hadden we gelezen dat deze waterval een behoorlijk toeristische trekpleister was en het er nogal druk kan zijn. Maar op het moment dat wij er waren, was het er heel rustig! Wellicht omdat het al redelijk einde dag was en er al veel dagtripjes waren hun route moesten vervolgen? Geen idee, maar fijn was het wel! Een leuke bijkomstigheid: het bezoek en het parkeren waren gratis!

Heel wat kiekjes rijker reden we naar de camping die we op het oog hadden: Systragil Camping Ground. Deze was wat meer afgelegen, maar alsnog redelijk op onze vervolgroute.

Eenmaal aangekomen was het er behoorlijk rustig en bleek de camping nog een fijne binnenruimte te hebben ook. Na de afgelopen nachten, waar we behoorlijk dicht op elkaar hebben gestaan, was dit ook weer genieten. Die afwisseling van drukte en rust gaan we erg goed op!

In de binnenruimte kookten we ons maaltje voor de avond en daarna draaiden we de tent uit. Het was een frisse maar heel heldere nacht. Waar we in het begin in IJsland echt moesten wennen aan de kou en vooral de ingepakte nachten, zakte dit steeds meer naar de achtergrond. Inmiddels was het ‘ons nieuwe normaal’ om te slapen in meerdere lagen: tot aan handschoenen toe!

Ik lag wederom weer lekker in m’n bedje toen ik geroepen werd door Mark.

“NOORDERLICHTTTTTT!”

Haha, deze aankondiging went niet! En het Noorderlicht zelf trouwens ook niet. We hebben het nu meerdere keren mogen zien en het blijft echt een wonder al die kleuren in de lucht. Een levendig schilderij.

Uiteindelijk hebben we vanaf deze camping een paar kleine uitstapjes gemaakt en keerden we tot drie keer toe terug naar deze plek. Het was zo mooi in de natuur gelegen, de faciliteiten waren goed en daarbij was het er lekker rustig. We gingen weer verder met de route van de Diamond Circle. Er stond namelijk een groter stadje op de planning en dus hopelijk en vooral eindelijk… goede boodschappen!

Boodschappenjacht

We hadden al langere tijd naar dit moment uitgekeken. Tuurlijk is het altijd leuk om een groter stadje te bezoeken, maar we hoopten nog wel meer dat we eindelijk betere voeding konden vinden dan dat tot nu toe was gelukt. We maken al een behoorlijk tijdje zo min mogelijk gebruik van kant en klare pakjes en zakjes en eten zo onbewerkt mogelijk. Het zorgt hier en daar wel voor een grotere uitdaging. Zo ook in IJsland. Maar goed, we hadden goede hoop. Bij aankomst bij de supermarkt stond daar het broertje of zusje van onze Defender, maar dan met het uiterlijk waarvoor hij gemaakt is! Lekker vies en onder de modder! Oehhhh, wij zijn nog helemaal niet off-road geweest en het begon ontzettend te kriebelen na het zien van de auto in deze staat. We moésten ‘m er gewoon even naastzetten! Zo tof dat wij het rijden in de highlands nog in het vooruitzicht hadden!

De supermarkt viel ons niet helemaal tegen, al was onze hoop veel te groot. Andere opties waren er niet meer, dus we moesten het er maar gewoon een beetje mee doen de komende weken! Het plan was om na de Diamond circle richting de Westfjordn te rijden, dus het zou wel even duren voor we weer bij een grotere plaats zouden aankomen. We sloegen dan ook onze boodschapjes voor de komende tijd in. We hadden drie tassen met eten. Even voor het totaalplaatje: deze tassen waren ongeveer te vergelijken met van die stoffen tasjes van de Action. Niet bijzonder groot dus. De kosten: 27.648 IJslandse kronen, wat omgerekend €185,56 is. Haha ja echt! De prijzen in IJsland zijn echt bewonderingswaardig. En dan zat er niet eens iets geks in deze tassies, zoals alcohol of snacks!

Akureyri

Waar we die ochtend overigens opstonden met zo’n mooi wit laagje over het gras en de binnenkant van de tentdoeken bevroren waren, scheen het zonnetje overdag heerlijk! Met een strakblauwe lucht hadden we helemaal zin om het plaatsje te ontdekken.

Akureyri is, op Reykjavik na, de grootste stad van IJsland. Al voelde dat helemaal niet zo, want voor onze begrippen was het eerder een groot dorp! Wij waren hier op een zondag en ook al waren er best wat winkeltjes dicht, konden we toch wel zien dat dit een heel levendige plek was. Kleurrijke huisjes, een gezellig haventje en genoeg eettentjes. Daarbij troffen we ook een hotdog kraam! Hier wordt dat ook wel een pylsur genoemd. Dit is niet zomaar een hotdog, dit staat bekend als een IJslandse delicatesse. Het is een worst gemaakt van varken, rund en lam. Alle dieren zijn hormoonvrij en grasgevoerd: biologischer vind je het niet! Waarom is dit soort vlees niet in de supermarkt te vinden dan hé?! Maar goed, het zal wel exclusief zijn voor deze worsten. Ik las zelfs dat deze worsten in bier worden gekookt, wat zorgt voor die lekkere en uitzonderlijke smaak. Maar helaas geeft niemand zijn of haar recept vrij, dus dit blijft een klein raadsel.

Goed, terug naar de hotdog ter plaatse. We kozen voor de ‘standaard’ versie. Deze werd bedekt met gefrituurde uitjes, rauwe rode uitjes, zoetbruine mosterd (Pylsusinnep), ketchup en Remoulade saus. Nou, dit kon niet tegenvallen toch? We waren dan ook reuzebenieuwd!

Haha, maar heel eerlijk? Stiekem moest ik een beetje wennen, want ik vond de smaak van lam nogal overheersend. Het was overigens totaal niet vies en ik snapte de hype helemaal. Maar zelf stond ik niet te springen om nog eentje. Mark trouwens wel en hij koos voor een andere versie! Die smaakte hem net zo goed. Het was in elk geval leuk om te proberen en als je dan toch in IJsland bent, horen dit soort probeersels er natuurlijk ook een beetje bij.

Forrest Lagoon

Na weer een koude nacht rond het vriespunt, gingen we ons weer laten ontdooien in de spa. Dit keer brachten we een bezoekje aan de Forrest Lagoon. Wij vinden het persoonlijk leuker om de iets minder bekende spa’s te bezoeken in plaats van de meest bekende, zoals de Blue Lagoon. De aankomst ging weer hetzelfde als de eerdere spa’s: even naakt douchen in een gemeenschappelijke ruimte, badkleding aan en vervolgens lekker dobberen in warm water uit een bron. Zo fijn.

Mark ging op een gegeven moment even onze waterfles halen en bij terugkomst zag ik direct dat hij wat te vertellen had. “Nouuuuu, wat ik nou weer heb meegemaakt. Loop ik de kleedkamer in, zie ik een of andere vent z’n kont afdrogen met mijn handdoek!” Haha, ik kwam niet meer bij! Wij hebben trouwens helemaal geen ‘standaard’ handdoek, juist om verwarring te voorkomen. Je moet dus aardig je best doen om te denken dat dit ‘jouw’ handdoek is. Haha, ik zag de situatie alweer helemaal voor me hoe het er daar in die kleedkamer aan toe ging.

Wat het allemaal wat onhandig maakte, was dat wij door onze beperkte ruimte maar twee handdoeken per persoon meehebben in onze auto. Doordat we zo weinig konden wassen de afgelopen weken, zat er natuurlijk eentje in de was. Nu moésten we na dit bezoek wel met een noodgang een wasmachine opzoeken om een was te draaien!

Einde verkenning noorden

Het rijden van de Diamond Circle lijkt een hele toer, maar qua afstand viel dit reuze mee. Omdat wij ruim de tijd hebben, hebben wij ons wat meer laten leiden door het weer deze dagen. We hadden dan ook wat hotspots gewisseld, waardoor we niet 1 cirkel hebben gereden. Met iets meer kilometers konden we onze dagen precies indelen zoals het weer dat toeliet.

Officieel hoort het plaatsje Tjörnes ook bij de Diamond Circle: een mooie plek waar je papegaaiduikers kunt spotten. Aangezien wij al meerdere keren hadden ontdekt dat deze bijzondere beestjes zich al lang hadden teruggetrokken op zee, hebben we deze plek overgeslagen.

Met deze Diamond Circle kwam er een eind aan onze verkenning van het noorden en gaan we door richting de Westfjorden!