Vanaf Hanoi is het ongeveer 6 uur reizen naar Sa Pa. De rit ernaartoe bleek al een uitje op zich. We hadden namelijk gekozen voor een slaapbus. Ja, je leest het goed! Deze bus had allemaal kleine cabines met bedjes. Hoe leuk! Bedankt! Er zijn verschillende opties om vanuit Hanoi in Sa Pa te komen: met de Grab (een soort Aziatische Uber), de taxi, de motor, de trein of met de bus. En nou zijn de bussen ook nog eens te boeken in verschillende soorten en maten. Wij kozen voor ee

We wisten wel dat de treinstraat in Hanoi ‘een ding’ was, maar we hadden echt geen idee wat we konden verwachten. Zodra we de trein voor het eerst in het smalle straatje midden door de drukte van de stad voorbij zagen tuffen, wisten we direct: dit was voor ons het hoogtepunt van Hanoi! Eerste rij in treinstraat Zoals inmiddels elke ochtend, hadden we weer ons wekkertje gezet. Maar dit keer niet voor een ontbijt in het hotel, maar voor koffie met uitzicht op de trein. Het sche

We werden ontzettend vriendelijk ontvangen in ons hotel in Hanoi. Nadat de portier onze koffers had binnengedragen, ons had laten neerploffen op twee luxe loungestoelen en de receptioniste had ingelicht dat we er waren, kwam hij met een welkomstdrankje (kruidenthee) en een warm handdoekje om onze handen af te vegen. Niet totaal overbodig, want de lucht voelde zo midden in het centrum behoorlijk vettig aan. Nadat we even waren geacclimatiseerd kwam de receptioniste bij ons zit

Na onze enerverende maar ook zeer soepele vlucht van Nederland naar Vietnam, belandden we regelrecht in een cultuurshock. Haha, en dan niet zo dramatisch als dat het misschien klinkt, maar werkelijk alles werkte en was anders dan dat wij waren gewend. Onze reis en vooral nieuwe ontdekkingstocht was nu echt begonnen! Stempeltje erbij We kwamen aan op het vliegveld in Vietnam en onze eerste stop was een visumcheck. We hadden gelezen dat het handig was om deze uitgeprint mee te

Nou weet je bij ons nooit hoe iets verloopt tot dat het moment daar is, maar dit keer was het niet omdat ons gevoel opeens iets anders zei, maar nu gooide het weer er z’n eigen sausje overheen. Er was een hele hoop sneeuw op komst, maar zoveel, dat het opeens onzeker was of ons vliegtuig wel zou vertrekken. Gestructureerde ontploffing Inmiddels hadden we weer afscheid genomen van onze familie, maar voordat we ons echt verplaatsten naar Vietnam, hadden we voor een aantal dagen

Zoals we de laatste jaren sinds ons nomadenbestaan al een aantal keer hebben ervaren, voelen de momenten waarop we een nieuwe richting mogen bepalen wat wankel. Ik heb mijn gevoelens op dit soort momenten vaker gedeeld, bijvoorbeeld in blog 57. Want als alles open staat, welke kant ga je dan op? Oude patronen en overtuigingen komen naar boven: een bepaalde snak naar duidelijkheid en daarbij komt bij mij vaak het gevoel van ‘Wat zullen anderen hiervan vinden’ om de hoek kijken

Weet je nog dat we ons al eens hebben aangemeld voor een tv-programma? Dat is het toen niet geworden, omdat we niet precies voldeden aan de voorwaarden. Dit kun je teruglezen op blog 35. Al lijkt het misschien wel zo, het is niet dat we per se met ons hoofd op tv willen, maar het avontuur wat erachter zit vraagt op de een of andere manier wel elke keer onze aandacht. Zo was het met deze aanmelding ook het geval. Tja, ik begin maar gelijk met de spoiler: uiteindelijk hebben wi

Ik kan niet anders schrijven dan: JOEHOEEEEEE, eindelijk was de dag aangebroken dat we IJsland zouden verlaten! We hebben echt ontzettend toffe dingen gezien en gedaan, de natuur is hier werkelijk fantastisch. En daarbij hebben we echt genoten van het Defenderleven. Maar jeetje, we hebben ook ontzettend afgezien. Inmiddels waren we na een aantal maanden in Nederland wel gewend om in onze auto te wonen, fijn met het bekende om ons heen. Maar acht weken in een winterse omgeving

Onze eerste nacht op Fossardalur Campsite was weer een behoorlijk klappie kouder dan dat we tot nu toe waren gewend, ik denk mede omdat we ons wat hoger in de bergen bevonden. We zagen dat het die nacht gewoon -5 was geweest, en dat in combinatie met stevige wind… oei, oei, oei! Ik had me natuurlijk weer lekker dik ingepakt met wel 20 lagen kleding, waardoor ik erbij lag als een soort onverplaatsbaar pakket. Inmiddels heb ik zelfs een muts op in de nacht, haha! Het was een ve

Inmiddels hebben we al behoorlijk wat mogen zien en ontdekken op IJsland, met voor ons als hoogtepunt tot nu toe het trotseren van de Highlands . Maar in het zuiden is nog zoveel meer moois om te zien. We vonden een camping heel centraal gelegen in het plaatsje Vik. Bij aankomst voelde deze camping direct al goed. De plekken stonden redelijk in de luwte doordat we van één kant werden beschermd door een flinke rotspartij wat de ergste wind tegenhield, fijn! Waar we gedurende d

Het is je vast niet ontgaan dat we de afgelopen (bijna) twee weken continu slecht weer hebben gehad. Ik heb er per slot van rekening ook he-le-maal niet over ‘geklaagd’. Maar nu, precies wanneer we wilden starten met ons hoogtepunt in IJsland, werden we getrakteerd op prachtig weer. Het moment was eindelijk aangebroken waar we zo naar uit hadden gekeken. Het avontuur riep ons! Er zijn vele F-wegen in IJsland: dit zijn onverharde wegen door de binnenlanden en bergen, ook wel d

Nadat we eerder tijdens onze reis de ‘ Diamond Circle ’ hebben gereden, was het nu dan toch echt de hoogste tijd om de ‘Golden Circle’ te rijden. Deze route staat bekend om de meest toeristische route van IJsland waarbij je een aantal mooie hotspots langsgaat. Wij konden voor ons gevoel hierin niet achter blijven, al merkten we gaandeweg onze reis wel dat we steeds minder ‘aan’ gingen op de echt toeristische plekken. Niet omdat het niet mooi was, maar gewoon omdat het er zo d

We waren wat aan het rondneuzen op internet naar campings richting Reykjavik, toen we ineens houten pods tegenkwamen waarin we konden overnachten. Die hadden we eerder nog helemaal niet gezien! En dat kwam goed uit, want er was wéér een flinke bak wind op komst. Dit maakte het sowieso behoorlijk onzeker of we de tent überhaupt wel konden uitdraaien, dus deze optie bleek wel een echte uitkomst. Voor zo’n 60 euro per nacht, ongeveer dezelfde prijs als een gemiddelde camping inc

Na onze fijne dag in de Forest Lagoon in Akureyri hebben we nog anderhalf uur gereden naar een camping op de route richting de Westfjorden. We kwamen aan in het donker en alhoewel ik dit in het begin van onze reis nog wel ongemakkelijk vond, was dit inmiddels helemaal verdwenen. We hadden onze routine helemaal gevonden. Als een geoliede machine installeerden we onszelf en pakten we onze benodigde ruimte in de keuken op de camping. Als er even geen plek was, wachtten we op on

De laatste camping bevond zich vlakbij de Diamond Circle, in Ásbergi. De Diamond Circle is een route van ongeveer 260 kilometer waarin verschillende hotspots te zien zijn. De klif van Ásbergi is één van die hoogtepunten, maar doordat wij hier een aantal dagen zijn verbleven en volop hebben genoten van het aangezicht van deze goudkleurige ‘stenen muur’, voelden we niet de behoefte om op de klif te lopen. We gingen dan ook door naar de volgende stop op de route. Dettifoss De vo