🇻🇳 Blog 85 - De treinstraat en nachtmarkt in Hanoi

We wisten wel dat de treinstraat in Hanoi ‘een ding’ was, maar we hadden echt geen idee wat we konden verwachten. Zodra we de trein voor het eerst in het smalle straatje midden door de drukte van de stad voorbij zagen tuffen, wisten we direct: dit was voor ons het hoogtepunt van Hanoi!

Eerste rij in treinstraat

Zoals inmiddels elke ochtend, hadden we weer ons wekkertje gezet. Maar dit keer niet voor een ontbijt in het hotel, maar voor koffie met uitzicht op de trein. Het schema van de trein konden we online wat lastig vinden, maar bij de receptie van ons hotel lag gelukkig een kaartje met de tijden. De foto voeg ik hieronder toe, voor als je ook richting Hanoi gaat.

Bij de spoorovergang stonden veel ‘proppers’ die lonkten om plaats te nemen bij hun koffietentje aan het spoor. Wij besloten hier op in te gaan en kozen een fijn plekje uit waarbij we voor ons gevoel goed uitzicht hadden op de aankomende trein en bestelden daar een kop Vietnamese koffie. Toen de trein ‘maar niet kwam’, zag ik dat ik me gaandeweg had vergist in de tijd. Ik geef gewoon lekker de jetlag de schuld, want in mijn hoofd had ik de komst van de eerste trein met een half uur vervroegd. Zodoende zaten we al om 8.15 uur klaar voor een trein die waarschijnlijk nog moest vertrekken vanaf z’n startpunt.

Nou ja, we konden ergere plekken bedenken om te verblijven, dus dan nog maar een bakkie!

• 

• 

• 

Langzaamaan verzamelde zich meer mensen die een goed plekje zochten naast het spoor. Dit half uur was dan ook zo voorbij. Op een gegeven moment klonk er een luide bel door de straat en liepen alle eigenaren (lees: druk blazend op fluitjes en met heftige armbewegingen) van de koffietentjes langs de mensen die zich op hun terrasje hadden verzameld en gaven een tik op alle benen en voeten om ze binnenboord te houden. En je moest luisteren, anders kreeg je gewoon nog een duwtje na.

Oehhh, dit was serieus gedrag!

De spanning bouwde zich ontzettend op na het zien van dit tafereeltje. Dit zullen ze toch ook niet zomaar doen.

Komt de trein dan zo vlak langs je?

In de verte hoorden we het geluid, zoals die van een stoomtrein, en vervolgens duurde het niet lang voor we de trein de bocht door zagen komen.

WOOOOW, dat ding was gigantisch! Het voelde heel onnatuurlijk om ‘m zo op ons af te zien komen. We konden het moeilijk in goed perspectief krijgen met zo’n afstand, maar het leek serieus of de trein zo over ons heen zou rijden.

Natúúrlijk was dit niet het geval en toen de eerste wagons eenmaal voorbij kwamen, voelden we een behoorlijke trekkracht van het gevaarte. Ik denk dat er op sommige uitsteeksel van de trein serieus nog geen 20 cm afstand was tussen ons en de trein. Wat een beleving!

Na een paar minuten was het hoogtepunt alweer voorbij. Gelukkig hadden we ervoor gekozen om in de ochtend te gaan, want dan hadden we met een half uur nog een tweede ronde in het vooruitzicht.

Egg-coffee?

De tweede keer was net zo imposant als de eerste keer. Met de kosten van een koffietje (€1,50 per bakkie) was dit zeker de moeite waard om deze toeristische trekpleister te bezoeken.

Na deze kick liepen we vol adrenaline verder het stadje in. Opzoek naar wat te eten en af te toppen met nog een laatste bakkie koffie. We vonden een leuk tentje op de eerste verdieping met uitzicht op een druk kruispunt waarbij we vanaf hoogte goed konden turen naar wat er allemaal weer te zien was in het dagelijkse leven.

Op de kaart zagen we een egg-coffee staan, een specialiteit van hier. We wisten wel dat dit wordt bereid met een rauw ei, dus we hadden de eerste dagen in Vietnam expres nog even afgewacht met het nemen hiervan. Want… rauw ei in je koffie?

Na de bestelling hoorden we flink wat gerommel in de keuken en we zagen dat de barista druk in de weer was met blenders en mixers om het drankje te bereiden. Het duurde dan ook een flink tijdje voordat de koffie eraan kwam.

Nadat de koffie werd serveerd, ging de ober er nog met een brandertje overheen om de boel te karamaliseren. Alleen dat al gaf een extra dimensie aan deze tasting.

En de smaak? Fenomenaal.

Dit. Was. Goddelijk.

Als ik het al kan omschrijven, kwam het nog het dichtst bij de smaak van een crème brûlée in combinatie met koffie.

Het was best machtig en ik denk ook wel een suikerbommetje als ik het zo in kon schatten. Want tja, wat moet je anders karamelliseren? Maar heel eerlijk: deze dag kon nu al niet meer stuk! We vonden het zo leuk om weer te worden verrast met iets wat zo compleet nieuw was.

Nachtmarkt

Een andere aanrader in Hanoi was de nachtmarkt, althans, dat begrepen we van horen zeggen. Eerst zelf ontdekken voordat we daar iets zinnigs over konden zeggen.

De ‘nightmarket’ start rond 18.00 uur, al hadden we gelezen dat het met een uurtje later waarschijnlijk pas echt compleet zou zijn. Ook al deden we echt ons best om later aanwezig te zijn, stonden deze Hollanders er nátuurlijk weer stipt om 18.00 uur. Gelijk ervaarden we dat de eerdere berichten klopten, veel standeigenaars waren namelijk nog druk bezig om hun kraampje op te bouwen en in te richten. Grote dozen met spullen stonden dan ook nog overal uitgestald.

Ik vond dit stiekem wel een uitkomst. Zo konden we lekker overal snuffelen zonder dat we door de eigenaars werden belaagd met de vraag ‘buy something?’, waarmee gelijktijdig grote puppyogen werden opgezet zoals we tot nu toe eerder hadden ervaren.

Het ons op dat er veel eten werd aangeboden, wat zorgde voor heel lekkere geursensaties. Door de taalbarrière hadden we alleen geen idee of er nou kip, varken of misschien wel hond aan de diverse sateetjes was geregen.

Geintje.

Of toch niet, want dat laatste wordt hier serieus nog gegeten ook!

Al vonden we het in het begin heel leuk om allemaal te bekijken, zagen we al snel dat de inhoud zich om de zoveel kramen herhaalde. Niets mis mee natuurlijk, maar wij lieten de spullen mooi op hun plekje liggen. Wij vinden het oprecht altijd leuk om even te neuzen, maar met het besef dat we toch niets konden kopen, waren we ook wel redelijk snel uitgekeken. We hadden helemaal geen zin om de komende weken allemaal extra spullen mee te moeten sjouwen.

• 

• 

• 

Om de vraag te beantwoorden of de nachtmarkt een aanrader is, kan ik dus eigenlijk geen duidelijk antwoord geven. Het hangt helemaal af van wat je zoekt, hoe je reist en wat je interesse wekt. We vonden het leuk om te hebben gezien hoe het er hier aan toe gaat, maar een tweede bezoek aan een nachtmarkt zullen we in het vervolg skippen.

Nadat we behoorlijk wat kramen hadden gezien, want deze markt was eindeloos, doken we weer de straatjes in: op naar nog een ronde treintje kijken.

Treinstraat in de avond

We vonden het ontzettend tof om de treinstraat in de avond te bezoeken. Al die lichtjes maakte het supersfeervol. En omdat het donker was, was de spanning op het moment dat de eigenaren weer hier en daar een tikkie uitdeelden, nog groter!

We hadden deze ronde een plekje ‘boven’ in een restaurantje gevonden waardoor we alles vanaf hoogte konden aanschouwen. Leuk de afwisseling na die ochtend, want dit bleek toch weer een heel andere ervaring. Mede doordat we nu de gezichten zagen van de machinisten en ontdekten dat ze zelf ook een ‘big smile’ op hun gezicht hadden toen ze door deze straat reden.

• 

• 

• 

Tot de volgende keer

Deze treinervaring was wederom weer bizar en echt een fantastische afsluiter van onze tijd in Hanoi. Voor nu dan. Want, we komen nog twee keer terug de komende weken, hoe leuk!

We hebben best wat last gehad van de jetlag en we moesten onze balans weer even zoeken. Al reizen we in de ogen van een gemiddelde reiziger ‘langzaam’, lag het tempo voor ons alsnog te hoog.

De eerste week van onze negenweekse reis zat er met dit bezoek alweer op. De tijd is echt omgevlogen. We waanden ons oprecht in een andere wereld, een cultuur die tot nu toe in niets lijkt van onze eerdere reizen. We genieten dus ook oprecht van het idee dat we hier weer naar terug keren en dit stukje van de reis door Vietnam nog niet af hoeven te sluiten.

We gaan door naar onze volgende stop: Sa Pa.