🇮🇸 Blog 75 - We hebben de toeristische Golden Circle gereden

Nadat we eerder tijdens onze reis de ‘Diamond Circle’ hebben gereden, was het nu dan toch echt de hoogste tijd om de ‘Golden Circle’ te rijden. Deze route staat bekend om de meest toeristische route van IJsland waarbij je een aantal mooie hotspots langsgaat. Wij konden voor ons gevoel hierin niet achter blijven, al merkten we gaandeweg onze reis wel dat we steeds minder ‘aan’ gingen op de echt toeristische plekken. Niet omdat het niet mooi was, maar gewoon omdat het er zo druk was!

Inmiddels had het al bijna 10 dagen non-stop geregend. En dit terwijl het weer juist heel vlot kan veranderen in IJsland. Maar goed, de afgelopen periode dus kennelijk even niet. Maar nu… werden we wakker met een zwak zonnetje en daarbij was de wind redelijk gaan liggen. Er waren wel nog wat donkere wolken, maar we gingen ervanuit dat dit het laatste staartje slecht weer was.

Keep up the good vibes!

Dit keer hoefden we onze auto niet in te pakken en de tent niet in te klappen, want we hadden natuurlijk lekker in de houten pods verbleven. Echt zo fijn dat we op deze plek konden vertoeven tijdens het slechte weer. Uiteraard hebben we nog even op internet gespeurd of we verderop tijdens onze reis misschien nog zoiets konden verwachten, maar helaas, in heel IJsland was er niets soortgelijks te vinden. Dit was het dus. We gingen de laatste weken van onze reis weer volledig over op onze auto, zonder escape.

We waren nog maar net op pad toen het stukje lichte lucht wat er was, weer was verdwenen. En daarbij kregen we er regen voor terug. Het goede weer was wederom niet af te dwingen, ook niet nu we er zo naar snakten. We hadden alleen echt geen zin meer om voor een derde keer terug te keren naar de pods. Ook al hadden we inmiddels geleerd dat we de tijd hadden om wat langer te blijven zitten waar we zaten als dat nodig was, begon het inmiddels écht te kriebelen om op pad te gaan en bovendien wisten we ook helemaal niet hoe lang dit weer nog aan zou houden.

De wind viel mee en dat maakte een hoop goed. We hadden goede regenjassen en ons stralende humeur was ook weer terug. Haha nou ja, een glimp daarvan dan. We gingen er in elk geval voor deze dag! We begonnen de route wel een beetje anders dan werd aangegeven door de navigatie zodat we een stuk onverhard konden rijden. Dit vonden wij stiekem nog het leukste in IJsland, lekker een beetje de uitdagingen opzoeken met onze auto.

Þingvellir Nationaal Park

Onze eerste stop voor deze dag: Þingvellir Nationaal Park. Dit is een plek waar de Euraziatische en Noord-Amerikaanse aardplaten uit elkaar drijven en waar je tussen deze continenten kunt duiken/snorkelen. Een echt toeristisch uitje wel. Alhoewel het ons prachtig leek, kozen wij ervoor dit niet te doen, we hebben het koud zat gehad. Wel zagen we een aantal bikkels klaarstaan om de ijskoude duik te nemen.

Wij reden door naar de plek waar je tussen de aardplaten kon wandelen. Het lijkt meer op een soort rechte stenen muur waar je tussen loopt en natuurlijk komt er hierbij een stuk minder adrenaline vrij, maar het besef dat je je echt tussen aardplaten bevindt, is natuurlijk best bizar. Zo schijnen deze platen jaarlijks 2,5 cm verder uit elkaar te schuiven, bijzonder toch?

Op de terugweg zag ik een oude Japanse vrouw met haar handen tegen de boom staan en vervolgens deden haar (denk ik) volwassen kleinkinderen hetzelfde. Ik zag het gebeuren. Ze deden hun ogen dicht en stonden daar met hun handen tegen de boom. Toevallig had ik net een boek over Japanse wijsheden gelezen en bepaalde filosofieën uit die cultuur vind ik dan ook echt fascinerend.

Ik stond een tijdje te kijken en opeens, zonder erbij na te denken, liep ik erop af toen ze uit hun meditatieve staat waren gekomen. Zo niets voor mij eigenlijk, maar de interesse won. Ik vroeg hun of de boom ze iets had ‘verteld’. Zij gaf aan dat ze niet konden communiceren met bomen, maar dat er echt mensen zijn die dat wel kunnen. Deze drie personen voelden de levensenergie van de boom en genoten daarvan. Ze kregen daar zelf energie van. Ze lachten me niet uit om mijn vraag en beantwoorden ‘m met een vriendelijke lach.

Deze ervaring was voor mij de gene die ervoor zorgde dat het bezoek meer dan de moeite waard was! En met dit gevoel op zak, gingen we door naar de tweede stop voor die dag.

Geysir Strokkur

De weg van de aardplaten naar de geiser was een beetje aan de saaie kant. En dit was nog zacht uitgedrukt. Want waar we eerder nog wat konden genieten van een beetje uitzicht tijdens de route, was het nu alleen maar witte lucht van mist en regen. Geen uitzicht. Niets. Behalve een rij auto’s met heel veel toeristen. Waar wij uiteraard ook deel van uitmaakten!

Eenmaal aangekomen op de plek, was het er mega druk. Pfoee, dit belooft wat. We vonden een plekje voor onze auto en lieten de toeristische winkels links liggen. We gingen direct naar de geisers, zo nieuwsgierig! De menigte verspreidde daar overigens wel meer, dus eerlijk gezegd hadden we hier niet echt last van de drukte. De wandeling naar de actieve geiser, Strokkur, was al leuk. Overal waren namelijk kleine geisers zichtbaar waar je het water in kon zien borrelen. Met temperaturen van 80 tot 100 graden, waren ze overigens niet actief.

Het pad begeleidde je zo naar de geiser waar het allemaal om ging. Er stonden al behoorlijk wat mensen om de geiser heen te wachten op het volgende spektakel. Deze geiser spuit om de 4 tot 10 minuten kokendheet water zo’n 20 tot 30 meter de lucht in! We vonden een mooi plekje waar we goed zicht hadden met natuurlijk onze camera paraat!

Eigenlijk zie je in eerste instantie een plas met water waar stoom vanaf komt. Dit komt natuurlijk doordat de lucht zo koud en het water zo heet is. Op een gegeven moment begint het water wat te borrelen, vervolgens komen er kleine golfjes en begint het water in het midden wat te kolken. Je ziet gewoon dat er een bepaalde kracht ontstaat op deze plek. En dan opeens….. PAFFFF!!! Je hoort een doffe knal en vervolgens schiet het water door de mega luchtdruk zo omhoog!

https://video.wixstatic.com/video/108aa4_1a69925547094ae286fa9a5f1114666e/1080p/mp4/file.mp4

Echt wel bizar om dit zo te ervaren! Ik heb er een kort filmpje (in slowmotion) van gemaakt om zo een klein beetje proberen over te brengen wat we daar nou eigenlijk hebben gezien. We hebben dit tafereeltje nog een paar keer bekeken en toen vervolgden we de wandelroute weer terug richting de auto.

De Golden Circle is een ronde van ongeveer 300 kilometer. Waar we deze in eerste instantie over een aantal dagen wilden opsplitsen, bleek dat we er door het mindere weer sneller doorheen gingen dan gedacht. We werden gedurende de dag steeds natter en kouder, waardoor we minder lang bleven hangen op een plek. We kozen ervoor om de ronde door te pakken en gingen naar de volgende stop op de route!

Gullfos

Tijdens onze reis hebben we al best wat watervallen bewonderd en ik heb natuurlijk al eerder geschreven dat we mensen hoorden roepen dat ze geen waterval meer konden zien. Ondertussen wisten we het zeker, dit gevoel deelden wij niet. Net zoals het turen in vuur, blijven wij het tof vinden om de kracht van die enorme bak met water te aanschouwen. Daarbij is elke waterval ook net weer even anders.

Deze waterval kon je vanaf twee plekken bekijken. Van de ene kant keek je erbovenop, al konden wij hier niet veel zien door het sombere weer in combinatie met de witte nevel door de impact van de kracht van het water. Gelukkig hadden we nog een optie! We liepen een klein stukje en vanaf het volgende uitkijkpunt stond je meer náást de waterval. Hier konden we het wel heel goed zien… en voelen. Want we werden behoorlijk nat van diezelfde nevel, maar goed, dat waren we toch al!

Alhoewel we er graag wat langer hadden rondgelopen, riep onze warme auto. We deden lekker onze stoelverwarming aan en met kachel standje maximaal gingen we door naar de laatste hotspot van deze dag.

Kerið

We reden door naar onze laatste stop van deze dag. Inmiddels waren wij helemaal doorweekt en koud, maar bleek de witte lucht waardoor we vrij weinig van de route meekregen wel onveranderd. Stoppen op dit punt was voor ons alleen geen optie. Eenmaal begonnen aan de Golden Circle, wilden we het ook afmaken. En daarbij, een bezoek aan deze krater was letterlijk op de route naar Reykjavik waar we deze dag wilden eindigen. Dus we gingen door! Wel wisten we van tevoren al dat het een kort bezoek zou worden. Maar prima, dan hadden we het in elk geval gezien.

We vonden een plekje voor onze auto en moesten een klein stukje naar boven lopen, zo de niet-actieve vulkaan op. Eenmaal boven, waren we direct blij dat we deze plek niet hadden overgeslagen. Eerder deze dag vond ik het zo’n bizar besef dat we tussen twee aardplaten van verschillende continenten liepen, hier had ik datzelfde besef maar nu dat we op de rand van een vulkaan stonden die ooit actief is geweest! Wat had deze plek een prachtig contrast met de roodachtige wanden in combinatie met het helderblauw/groene water wat erin stond.

Je kon langs de randen lopen en zo naar beneden kijken. Daar wandelen was op eigen risico, niets geen hekjes of afgesloten punten, dus extra opletten waar je je voeten neerzette wanneer je de diepte in wilde koekeloeren.

Al met al was de Golden Circle echt een heel mooie route, maar, al heb ik het inmiddels ook al een aantal keer benoemd, het was er echt heel toeristisch. Ik snap het, dat zeker. Want alle hotspots waren zo uiteenlopend en bijzonder om te zien en ervaren, het was zeker de moeite waard. Het is meer iets waar je je even op in moet stellen, mocht je ook eerst uit het rustige noorden van IJsland zijn gekomen. Want om nog even in de sfeer de Golden Circle te blijven: dit hadden we ondanks de drukte en de regen voor geen goud willen missen!

Van de ene kant was het jammer dat de hele dag alsnog zo’n grauwe dag is geweest. Natuurlijk wil je het liefst overal lekker rondslenteren, alles bekijken en in je op nemen en natuurlijk van die heldere kiekjes maken. Maar ja, dit heb je niet in de hand en voor ons gevoel wilden we onze reis niet verder uitstellen. We hebben in ieder geval een ontzettend leuke dag gehad en daar gaat het uiteindelijk om.

Reykjavik

Dit keer besloten we om te overnachten op de stadscamping in Reykjavik die we de vorige keer hadden overgeslagen. Het was vanaf de krater, Kerið, nog bijna 140 kilometer rijden, dus we hadden nog een behoorlijk stukje te gaan. Uiteindelijk kwamen we pas om 20.00 uur aan op de camping en deze bleek naast hét voetbalstadion van IJsland te liggen. Haha grappig, er was nog een wedstrijd gaande ook! Namelijk die van IJsland tegen Frankrijk. En niet zomaar een wedstrijd, want het was de kwalificatiewedstrijd voor het WK!. Elk doelpunt kregen we mee en er werd flink gescoord, want de wedstrijd eindigde namelijk met 2-2.

Ondertussen kookte ik ons maaltje in de binnenruimte van de camping waar je ook nog eens een heel fijne zitruimte had. Het was er leuk aangekleed met planten en overal hingen gezellige lampjes. Er stonden meerdere tafels en stoelen waardoor het helemaal niet aanvoelde als een gezamelijke ruimte maar meer als een selfservice restaurantje.

“Goh, hier hadden we de vorige keer toch wel goed kunnen vertoeven toen we hadden besloten toch weer terug te keren naar de houten pods na het aantreffen van dat waterspektakel op die andere camping in Reykjavik”

Maar ja, als je alles van tevoren weet…

Uiteindelijk was het die avond gestopt met regenen en werd het ook nog eens windstil. We hadden heerlijk geslapen in ons eigen bedje na al die nachten in de houten pods. Fijn weer die frisse lucht in onze slaapkamer. Daarbij werden we zowaar wakker met een blauwe lucht!

Na onze ochtendroutine bij de auto gingen we richting de stad. We parkeerden onze auto bij Hallgrímskirkja. Dit een kerk waarbij de bouw is geïnspireerd op de IJslandse natuur, zoals de basaltzuilen die in de westkust te vinden zijn. Wij zijn daar uiteindelijk niet geweest dus ik heb er geen foto’s van, maar als ik het vergelijk met de plaatjes op internet, snap ik de bedoeling van de architect wel.

Deze kerk is in elk geval het hoogste gebouw in Reykjavik, waardoor je deze moeilijk over het hoofd kunt zien. Dit is dan ook een plaatje wat je veel op de toeristische souvenirs terugziet. We konden het natuurlijk niet laten om even binnen te kijken en werden dan ook ontvangen door een man die orgel aan het spelen was. Door de galm in de kerk kwam dit wel binnen, heel mooi.

Na dit bezoekje gingen we verder de stad in. Het bleek er druk met toeristen en werkelijk overal zag je puffins en regenbogen. Het voelde bijna als een soort toneeldecor. We struinden wat rond in de straatjes en bekeken wat winkeltjes. Ik zag nog een leuke puffin kerstbal, alleen voor 45 euro heb ik deze toch maar laten hangen. Wij hielden het bij twee stickers voor op onze krat in de auto, haha.

We voelden deze stad verder niet zo, er hing een heel anders sfeertje dan bijvoorbeeld het gezellige Sevilla of het statige Turijn. De natuur in IJsland vinden we echt wonderschoon, maar de entourage eromheen bleek gewoon geen match met ons. En dit valt steeds meer op nu we er zo’n tijd zijn.

Godai

Opeens viel er een kwartje wat ik eerder nog niet had beseft. Ik ben nou eenmaal een lekkere mijmeraar, en vind het leuk om een verhaal te creëeren in m’n hoofd. Haha, hallo blog.

Even terugkomend op de Japanse filosofie: de Golden Circle stond voor ons in het teken van de vijf elementen! Deze elementen, bekend als Godai, symboliseren hoe natuur, energie en bewustzijn met elkaar samenwerken.

🌎 Aarde - Þingvellir - de aarde is hier letterlijk uit elkaar geschoven.

💨 Lucht - Geiser Strokkur - opstijgende lucht die omhoog wordt gespuwd.

💧 Water - Gullfos - water wat met flinke kracht de diepte invalt.

🔥 Vuur - Kerið - een krater gevormd door vulkanische activiteit.

🫙 Leegte - Reykjavik - voelde voor ons als een leeg decor (oeps, heel persoonlijk natuurlijk).

Haha, hierbij even een inkijkje in mijn gedachtespinsels tijdens zo’n toer. Uiteraard zocht ik even op of de Golden Circle hier vaker mee in verband wordt gebracht, al vond ik er nog niet echt iets over terug. Leuk toch, om er zo naar te kijken?

Nu gaan we echt doorrrr!

Grindavik

Na wat rond te hebben geslenterd in Reykjavik, gingen we weer door. Vanaf dit punt wilden we nog ongeveer 150 kilometer rijden naar ons volgende verblijf. Het werd namelijk zo langzamerhand de hoogste tijd om de Highlands in te gaan, woehoeeeee eindelijk!

Halverwege de route sloegen we eerst nog even flink wat boodschappen in voor de komende dagen, zodat we daar niet meer naar om hoefden te kijken. Geen idee wat we konden verwachten natuurlijk in de Highlands, behalve dat het er natuurlijk lekker off-road is.

Al een paar dagen hoorden we nieuwsberichten dat er een vulkaan op uitbarsten stond. Ik durf het bijna niet te schrijven, want ik geloof dat het voor de inwoners een hoop spanning met zich meebrengt. Maar als er een vulkaan zou uitbarsten, zouden wij hier stiekem wel graag wat van willen zien.

Tijdens onze rit naar de camping kwamen we erachter wat voor een invloed een uitbarsting kan hebben. De afgelopen jaren zijn er meerdere vulkaanuitbarstingen geweest en daardoor waren de sporen in het stadje Grindavik behoorlijk zichtbaar. Voor ons natuurlijk heel tof en uniek om te bekijken, want zelfs zo’n tijd later mocht je nog niet aan de lavarotsen zitten en kwam er hier en daar zelfs nog stoom vanaf. Het viel ons op hoe groot de brokken waren. Wat een impact! Hele wegen waren overspoeld en afgesloten en daarbij waren sommige dorpjes ook de dupe, waardoor ze nu uitgestorven bleken te zijn.

Ook al weet je wellicht wel dat als je in IJsland woont dat dit kan gebeuren, maar het is natuurlijk verschrikkelijk om noodgedwongen je huis te moeten verlaten en alles achter te laten. Er werden al volop voorbereidingen getroffen voor een eventuele volgende uitbarsting en dat deden ze onder andere door het maken van dijken. De werklui waren al flink in de weer met grote knikdumpers. Haha, niet dat ik wist dat zo’n wagen zo heet, dat moest ik natuurlijk even opzoeken!

We gingen het verder wel zien de komende tijd, ergens maar goed ook dat niemand dit in de hand heeft.

Deze camping kostte, inclusief stroom, 60 euro en dan had je dus precies niets. Een kkale en vooral natte plek en een vieze dixi-wc.

We kwamen aan bij de camping en dit bleek nogal een teleurstelling. Haha, gingen we weer! Het bleef verbazingwekkend wat er werd gevraagd voor een overnachting op een camping hier op IJsland. Deze camping kostte, inclussief stroom, 60 euro en dan had je dus precies niets. Een kale en vooral natte plek en een vieze dixi-wc. Gelukkig was er nog een camping in de buurt wat de moeite waard was om even te kijken. Het kon niet slechter eigenlijk.

Bij aankomst voelde dit gelukkig direct goed! Haha, maar dat gebeurt natuurlijk al snel als de standaard zo laag ligt door de voorgaande camping. Deze camping had in elk geval goede plekken, een fijne en warme binnenruimte, een schone wc en een warme douche. Prima voor de komende nachten!

We hebben zoveel zin om de komende dagen te gaan ervaren waar deze auto voor gemaakt is!!!