De afgelopen maand in Alphen hebben we echt genoten van de afspraken en onze bekende weggetjes. We vonden het super gezellig en fijn, maar tegelijkertijd soms ook wel confronterend om te merken hoe erg ons leven is veranderd en toch wel anders verloopt dan veel van onze leeftijdsgenoten: we hebben geen vaste plek, geen kinderen, geen baan en inmiddels totaal geen planning meer. Soms was het even zoeken naar dezelfde golflengte, maar gelukkig vonden we elkaar ook wel weer en p

Joehoeeeee, opeens was de ochtend aangebroken om naar Alphen aan den Rijn te rijden! We hadden echt heel lekker geslapen in onze daktent en onze eerste echte ervaring op een camping met ons kleine huisje op wielen was een feit. Zo, die kop is eraf! Stiekem werd ik wel wakker met een beetje een kriebel in mijn buik voor wat ons de komende tijd te wachten stond. Nog niet eerder zijn we zo lang aan een stuk ‘weg’ geweest en dat maakte de terugkomst toch wel een beetje spannend.

De titel klinkt wellicht een beetje dramatisch, maar dat is het natuurlijk helemaal niet… al zal ik de goddelijke pizza’s in Italië wel echt missen! Net zoals de goedkope koffietjes bij leuke tentjes, de lekkere wijntjes, de heerlijke brioches, de vriendelijke mensen en het prachtige landschap! Maar ohhh, wat heeft deze kaaskop me daar toch een partijtje zin in een bruin bammetje met kaas. Want echte Hollandse en dan vooral Boerenkaas… dat heb ik wel echt gemist! Voor onze vo

Hoe langer we moesten wachten op de offerte van de aannemer, hoe meer ons gevoel eigenlijk begon te spreken. Na lang wikken en wegen zo alles bij elkaar, kregen we duidelijkheid in een richting die we zelf toch niet helemaal hadden verwacht. Want wat willen wij nou echt op dit moment? Tuurlijk popte er in de eerste plaats ‘een huis’ op. Inmiddels was dit een soort automatisch antwoord geworden, zonder er echt nog echt over na te denken. Maar was dat wel echt wat we op dit mom

Mark is uiteindelijk een aantal dagen flink aan het tekenen geweest om al onze wensen goed in beeld te brengen. Hij was helemaal in z’n element met het designen van deze woning. Als je hem een beetje kent, weet je dat hij dit tot in de puntjes had uitgewerkt en doordacht. Aan de hand hiervan voelden we beiden de volle overtuiging om de afspraak met de Italiaanse aannemer aan te gaan. Er zat ongeveer een week tussen de laatste bezichtiging en de afspraak met de aannemer. Het l

De nacht na de eerste bezichtiging sliepen we niet fantastisch. Het huis zat echt in ons hoofd, maar we voelden ook wel mega veel twijfels. Zien we zo’n klusproject als dit wel écht zitten? Een groot deel van de klus zal uit handen moeten worden gegeven aan een aannemer. Terwijl wij juist het plaatje voor ons zien, uiteraard wel af en toe met hulp van vakmannen, van vooral lekker samen te gaan verbouwen. Natuurlijk zouden we hier nog uitgebreid de kans voor krijgen nadat de

Want… zo eindigde mijn vorige blog. We voelden ons de laatste weken gewoon een beetje lost en dat hoort er af en toe ook bij als je je niet echt in je comortzone bevind. Het eerlijke verhaal hierzo. Maar deze titel geeft wel weer hoop toch? We waren weer opnieuw achter de tekentafel gekropen en hadden onze eisen bijgesteld. Wellicht was voor ons ook wel de tijd aangebroken om die consessies te maken waar in het programma’ Kopen zonder Kijken’ ook altijd over wordt gesproken.

Onze tijd in Roddi zat erop, we waren gewoon alweer een maand in Italië! Jeetje, dat ging snel! We hadden inmiddels onze eerste bezichtigingen gehad en waren in afwachting of het huis wat we op het oog hadden weer op de markt zou komen. Fingers crossed!!! We hadden een appartement geboekt in Sessame, wat een onderdeel was van een oude boerderij. De eerste indruk was goed met een heel mooi uitzicht en een schattig balkonnetje waar we, als die er was, konden genieten van het

De ochtend van de bezichtigingsdag kregen we een app van Johanna . Helaas met het nieuws dat het huis dat wij op het oog hadden en heeeel graag wilde bezichtigen, onder bod was en dat er op dat moment geen nieuwe bezichtigingen werden gepland. Ze zou hier tijdens onze afspraak verdere uitleg over geven. Shittie, tegenslag. Door al dat lange wachten omdat het contact met de verschillende makelaars maar niet op gang kwam, waren we nu te laat. Zo voelde dit echt even. Maar ja, w

Nog even alles op een rijtje: we hadden inmiddels contact gezocht met drie Nederlandssprekende makelaars. De eerste makelaar hadden we doorgekregen van een stel die in de omgeving Piemonte succesvol een huis hadden gekocht. Deze makelaar heeft alleen nooit gereageerd op onze contactverzoeken. De tweede makelaar reageerde na anderhalve week dat ze te druk waren om nieuwe klanten aan te nemen. Nou ja, fair enough! Hierbij viel de tweede makelaar dus ook af. Is drie keer nou sch

Toen we op het punt stonden om Spanje te verlaten zeiden we nog tegen elkaar: “We gaan nu niet als een malle opzoek naar een huis in Italië”. Eerst voelen, tijd geven en dan zien we wel weer verder. Ik denk dat het een vorm van zelfbescherming was, geen verwachtingen creëren. Naar anderen, maar ook zeker niet naar onszelf. Maar ja, zoals je wellicht hebt gelezen in m’n vorige blogs, kwam het gevoel dat we hier wel zouden kunnen wonen sneller dan we dachten. We hielden al een

We hadden ons appartement in Roddi met twee weken verlengd en hadden onze draai inmiddels helemaal gevonden. Jeetje, wat ging dit bizar snel hier in Italië! We voelden het wel en begonnen het plaatje steeds meer voor ons te zien. De gezelligheid, authenticiteit, soms een beetje kneuterigheid maar wel weer in combinatie met passie en temperament. Dit wekte gewoon een bepaald thuisgevoel in ons op. Al weet ik natuurlijk ook niet of dit gevoel komt door onze levensstijl van de a

Jaaaa, we vierden voor de tweede keer op rij mijn verjaardag vanuit het buitenland! Waar we vorig jaar nog in Cordoba (🇪🇸) waren, was het nu de beurt aan Turijn (🇮🇹). We waren hier beiden nog nooit geweest, dus de hoogste tijd om deze plek samen te ontdekken! Die ochtend werd ik wakker gezongen door m’n mannetje en vrij snel daarna kreeg ik een telefoontje van m’n ouders. Zo lief! Even een shout-out naar hun hoe knap ze omgaan met ons avontuur. Ze reageren heel flexibel o

De afgelopen twee weken hadden wij een appartementje gehuurd in Roddi. De ligging was echt supercentraal met drie wat grotere plaatsen in de buurt met daaromheen allemaal kleine dorpjes. We hadden het weer flink getroffen met een redelijk nieuw en fris appartement, iets wat soms nog wel eens af kan wijken van de foto’s. Want net zoals in Spanje, was er meer dan voldoende aanbod van oubollige appartementen op airbnb. Althans, dit is hoe wij ertegenaan kijken, waarschijnlijk za

Zodra we de grens van Frankrijk over waren, was het nog een klein stukje richting de kust. Dit leek ons een mooie plek om onze eerste stappen op Italiaanse bodem te zetten! Natuurlijk moest er eerst een foto worden gemaakt bij een Italiaanse vlag. Er stond geen zuchtje wind, maar hé, het gaat om het idee! Vanaf dit punt was het ongeveer nog 200 kilometer naar ons volgende verblijf. Prima te doen, dus op de navigatie hadden we de snelwegen uitgezet, een lekker Italiaans muziek

Na een fijne maand in Candeleda, en met een hele hoop nieuwe inzichten op zak voor ons toekomstige huis, sloten we voor de laatste ochtend de deur van deze knusse casita. We hadden onze rit richting Italië opgesplitst in wat verschillende stops. Zo wilden we deze eerste reisdag eindigen in Zaragoza, zo’n 500 kilometer verderop. Hier hadden we voor twee nachtjes een hotel geboekt zodat we ruim de tijd hadden om dit leuke plaatsje te bezoeken. Ongeveer op de helft van de rit na

M’n vorige blog eindigde met een cliffhanger, dus in deze titel verklap ik het maar direct! Ik kon er eerder nog niet veel over delen, want we moesten zelf nog een beetje wennen aan het idee en het een en ander natuurlijk eerst echt in gang zetten. Doei blauwe lucht, doei lekker zonnetje, doei nieuwe comfortzone EN hallo nieuwe ervaringen! We zijn inmiddels ruim 2,5 maand in Spanje en hebben daarvoor, met natuurlijk flink wat tussenposes vorig jaar, al even de tijd genomen o

Na een maandje in Gaucin was het voor ons tijd om door te gaan naar onze volgende stop. We hadden inmiddels goed kunnen proeven van het leven tussen de locals en dat leven beviel ons dikke prima. Al voelden we vrij snel dat Gaucin niet ons plekje was, de langere tijd op 1 plek deed ons erg goed. We hadden weer een heel leuke casita gevonden die we voor een maandje konden huren in Candeleda. Deze groene omgeving links van Madrid stond al een langere tijd op ons wensenlijstje,

Het huisje dat we hadden gehuurd, was een schot in de roos. Het was klein, maar oprecht heel fijn. De inrichting was een beetje stoffig en oubollig, maar we merkten gelijk alweer dat we veel meer buiten leefden. Zelfs in de december! Zo’n eigen stukje grond is toch wel helemaal waar we op aan gaan. Toch hadden we beiden een bepaalde eerste indruk van Gaucin die we eerst nog even een aantal dagen op ons in moesten laten werken tot we daadwerkelijk gezamenlijk de conclusie hadd

Jaaa, dit onderdeel van mijn website is ook weer terug van weggeweest! Het vervolg van onze reis doormiddel van een blog. Ik ben nogal een persoontje van alles of niets en dit stukje hoort zeker bij ‘alles’. Voornamelijk voor onszelf wil ik graag onze hele reis vastleggen, dus ik ga nog even een stukje terug in de tijd naar het vertrek vanuit Nederland. Na de oplevering van het ouderlijk huis van Mark was het voor ons nog niet direct de tijd om te vertrekken richting Spanje.